Hallo forumleden,
Kan iemand op grond van ervaring en/of onderzoek aangeven op welke leeftijd men doorgaans belijdenis deed in de nederduits gereformeerde kerk in de 18e eeuw in Overijssel. Vond dat gewoonlijk plaats vóór het huwelijk of daarna? Is er een verschil tussen eerste helft en tweede helft 18e eeuw bijv. onder invloed van het piëtisme? Was er in dit opzicht een verschil tussen mannen en vrouwen?
Alvast bij voorbaat mijn dank.
Op welke leeftijd deed men belijdenis in de nederduits gereformeerde kerk in de 18e eeuw in Overijssel?
-
Michiel van Heumen
- BerichtenCOLON 240
- GeregistreerdCOLON 26 Jan 2026, 18:51
-
Janny Lalkens
- BerichtenCOLON 2826
- GeregistreerdCOLON 10 Jan 2006, 00:00
Re: Op welke leeftijd deed men belijdenis in de nederduits gereformeerde kerk in de 18e eeuw in Overijssel?
Als ik van iemand het belijdenisjaar zie, trek ik er meestal 20 jaar vanaf en ga dan in dat jaar de doop zoeken. Vind ik die niet, dan kijk ik in de 2 opeenvolgende jaren. Met 18 jaar deed men ook al wel belijdenis. In Duitse DTB's haal ik er standaard eerst 14 jaar af. Maar ook na hun 20e deed men nog wel belijdenis in Nederland. Bijv. met 43 jaar. Standaard 20 jaar en men moest er ook nog best wat voor studeren. Op kunnen zeggen. Stukken tekst uit de Catechismus.
Van ene mevrouw Nilant bij Zwolle, met een huis in Spoolde was in de tijd dat ze leefde bekend dat zij als werkgeefster een vervelende vrouw was. Vooral als een dochter van een pachter werd gevraagd om dienstmeisje te willen worden, dus bij een dame die geen personeel kon houden, veel verloop, was dat meisje haast verplicht om dan te gaan dienen bij de Nilants. Maar één van de gevraagde meisjes weigerde, met als argument, dat ze belijdenis ging doen en voor de kerkenraad moest komen, wat dan de normale procedure was en dan dus goede antwoorden moest kunnen geven. Dus ze was aan de studie. En kon niet komen werken bij de Nilants.
Van ene mevrouw Nilant bij Zwolle, met een huis in Spoolde was in de tijd dat ze leefde bekend dat zij als werkgeefster een vervelende vrouw was. Vooral als een dochter van een pachter werd gevraagd om dienstmeisje te willen worden, dus bij een dame die geen personeel kon houden, veel verloop, was dat meisje haast verplicht om dan te gaan dienen bij de Nilants. Maar één van de gevraagde meisjes weigerde, met als argument, dat ze belijdenis ging doen en voor de kerkenraad moest komen, wat dan de normale procedure was en dan dus goede antwoorden moest kunnen geven. Dus ze was aan de studie. En kon niet komen werken bij de Nilants.
